28 november 2011
25 november 2011
21 november 2011
IDFA #15 G Spotting: A Story of Pleasure and Promise
****
De G-plek bestaat niet! Met die boodschap zorgde een Franse onderzoekster voor grote koppen in de kranten en paniek in het seksuologenwereldje. Deze documentaire zoekt voor eens en voor altijd uit hoe het echt zit met het naar Ernest Grafenberg genoemde plezierplekje. Een humoristische zoektocht met verrassende conclusies en nieuwe commerciele mogelijkheden voor plastisch chirurgen. Zij kunnen vrouwen zonder 'G-plek' met een soort botox behandelen, met kennelijk doeltreffend resultaat. De behandeling moet elke 4 maanden worden herhaald a 1000 dollar en de vrouwen komen terug!
De G-plek bestaat niet! Met die boodschap zorgde een Franse onderzoekster voor grote koppen in de kranten en paniek in het seksuologenwereldje. Deze documentaire zoekt voor eens en voor altijd uit hoe het echt zit met het naar Ernest Grafenberg genoemde plezierplekje. Een humoristische zoektocht met verrassende conclusies en nieuwe commerciele mogelijkheden voor plastisch chirurgen. Zij kunnen vrouwen zonder 'G-plek' met een soort botox behandelen, met kennelijk doeltreffend resultaat. De behandeling moet elke 4 maanden worden herhaald a 1000 dollar en de vrouwen komen terug!
IDFA #14 Tilman in Paradise
***
Korte documentaire over een Duitse hoerenbezoeker die als voorkeur heeft: tongzoenen. Maar weinig dames willen dat. Hij werd verliefd op een prostituee uit Roemenie, maar zij moest niets van hem hebben. Nu gaat hij naar een bordeel waar de vrouwen hem wel tongzoenen, en jaagt hij zijn erfenis er doorheen.
Tilman is als gast in Amsterdam, ik zag hem zitten en zei dat ik zijn moed bewonderde. Hij wil hoerenlopen uit het spreekwoordelijke verdomhoekje halen; ik betwijfel of hem dat lukt. Hij vertelde me dat zijn erfenis inmiddels helemaal op is...
Korte documentaire over een Duitse hoerenbezoeker die als voorkeur heeft: tongzoenen. Maar weinig dames willen dat. Hij werd verliefd op een prostituee uit Roemenie, maar zij moest niets van hem hebben. Nu gaat hij naar een bordeel waar de vrouwen hem wel tongzoenen, en jaagt hij zijn erfenis er doorheen.
Tilman is als gast in Amsterdam, ik zag hem zitten en zei dat ik zijn moed bewonderde. Hij wil hoerenlopen uit het spreekwoordelijke verdomhoekje halen; ik betwijfel of hem dat lukt. Hij vertelde me dat zijn erfenis inmiddels helemaal op is...
IDFA #13 Crazy Horse
**1/2
Hier had ik me op verheugd: de nieuwste van Frederick Wiseman, die er zelf ook weer bij was. Maar het viel me een beetje tegen... Zijn films zijn vaak een tikkeltje saai, op een prettige manier. Deze was wel erg eentonig. Kennelijk gebeurde er vrij weinig in een van de beroemdste chique nachtclubs van de wereld. Dus zien we steeds weer bijna complete striptease acts, reuze artistiek en Wat Een Prachtige Lichamen! Perfecte borstjes en vooral magnifique blote billen (Crazy Horse is echt meer iets voor billenmannen dan borstenmannen.)
Maar zoals Wiseman in de Q&A vertelde maakt hij nooit interviews; en de danseressen praatten nauwelijks met elkaar! Dus weinig spannende dialogen. Er is wel een machtstrijd tussen de artistiek directeur en zijn jonge assistent, die aan zijn stoelpoten zaagt. Maar niet echt voldoende voor een geslaagde documentaire.
Hier had ik me op verheugd: de nieuwste van Frederick Wiseman, die er zelf ook weer bij was. Maar het viel me een beetje tegen... Zijn films zijn vaak een tikkeltje saai, op een prettige manier. Deze was wel erg eentonig. Kennelijk gebeurde er vrij weinig in een van de beroemdste chique nachtclubs van de wereld. Dus zien we steeds weer bijna complete striptease acts, reuze artistiek en Wat Een Prachtige Lichamen! Perfecte borstjes en vooral magnifique blote billen (Crazy Horse is echt meer iets voor billenmannen dan borstenmannen.)
Maar zoals Wiseman in de Q&A vertelde maakt hij nooit interviews; en de danseressen praatten nauwelijks met elkaar! Dus weinig spannende dialogen. Er is wel een machtstrijd tussen de artistiek directeur en zijn jonge assistent, die aan zijn stoelpoten zaagt. Maar niet echt voldoende voor een geslaagde documentaire.
IDFA #12 Life? or Theatre?
**
Mooi onderwerp, een soort geschilderd stripverhaal dat de Joodse Charlotte Salomon maakte toen ze vanuit Duitsland naar Frankrijk was gevlucht. Het werd rond 1980 postuum gepubliceerd; Charlotte werd in 1943 door de Gestapo gepakt en in Auschwitz vermoord. Frans Weisz maakte deze documentaire omdat er een groot geheim was onthuld: Charlotte Salomon blijkt haar opa te hebben vergiftigd in de oorlog; wellicht om hem deportatie te besparen maar misschien ook wel omdat ze hem haatte.
Frans Weisz beschikte over veel archiefmateriaal: oude interviews met de kennissen en familieleden die de oorlog hadden overleefd, een speelfilm over haar leven. Hij voegt er interviews aan toe met o.a. kunstkenners en kunsthistorici. Ik vond het eindresultaat een beetje rommelig, veel archiefmateriaal door elkaar, een enorme stroom personages en soms bleef het onduidelijk wat er nou eigenlijk gebeurde. Maar goed, wel de moeite waard om het werk en tragische leven van Charlotte Salomon te leren kennen.
Mooi onderwerp, een soort geschilderd stripverhaal dat de Joodse Charlotte Salomon maakte toen ze vanuit Duitsland naar Frankrijk was gevlucht. Het werd rond 1980 postuum gepubliceerd; Charlotte werd in 1943 door de Gestapo gepakt en in Auschwitz vermoord. Frans Weisz maakte deze documentaire omdat er een groot geheim was onthuld: Charlotte Salomon blijkt haar opa te hebben vergiftigd in de oorlog; wellicht om hem deportatie te besparen maar misschien ook wel omdat ze hem haatte.
Frans Weisz beschikte over veel archiefmateriaal: oude interviews met de kennissen en familieleden die de oorlog hadden overleefd, een speelfilm over haar leven. Hij voegt er interviews aan toe met o.a. kunstkenners en kunsthistorici. Ik vond het eindresultaat een beetje rommelig, veel archiefmateriaal door elkaar, een enorme stroom personages en soms bleef het onduidelijk wat er nou eigenlijk gebeurde. Maar goed, wel de moeite waard om het werk en tragische leven van Charlotte Salomon te leren kennen.
IDFA #11 Meet the Makers: Steve James
****
Geen docu maar een interview van 2 uur met Steve James, de hoofdgast van het festival die een top-10 heeft samengesteld, en van wie een aantal films worden vertoond. Hij vertelde dat hij vaak jarenlang aan een film werkt. Alleen dan begrijpt hij een beetje wat iemand beweegt. Mensen vertellen meestal niet gelijk hoe het echt zit, wat ze echt vinden. Verder was hij voor meer humor in documentaires, er wordt veel te weinig gelachen (terwijl humor in het echte leven wel een grote rol speelt...) Hij laat zijn personages altijd de film zien; als er fouten inzitten of als hij iets verkeerd begrepen heeft past hij het aan. Slim: hij filmt ze ook in die sessie weer, zodat hij het materiaal kan gebruiken. Zijn films worden er beter van, zegt hij.
Helaas heb ik nog steeds geen Steve James-film gezien; ze draaien niet als ik tijd heb!?
Geen docu maar een interview van 2 uur met Steve James, de hoofdgast van het festival die een top-10 heeft samengesteld, en van wie een aantal films worden vertoond. Hij vertelde dat hij vaak jarenlang aan een film werkt. Alleen dan begrijpt hij een beetje wat iemand beweegt. Mensen vertellen meestal niet gelijk hoe het echt zit, wat ze echt vinden. Verder was hij voor meer humor in documentaires, er wordt veel te weinig gelachen (terwijl humor in het echte leven wel een grote rol speelt...) Hij laat zijn personages altijd de film zien; als er fouten inzitten of als hij iets verkeerd begrepen heeft past hij het aan. Slim: hij filmt ze ook in die sessie weer, zodat hij het materiaal kan gebruiken. Zijn films worden er beter van, zegt hij.
Helaas heb ik nog steeds geen Steve James-film gezien; ze draaien niet als ik tijd heb!?
IDFA #10 Whores' Glory
****
Bevreemdende documentaire over hoeren in Thailand, Bangladesh en Mexico. Vreemd vond ik hoe onbevangen iedereen maar tegen de filmmaker aanpraat; de prostituees, de hoerenlopers, de pooiers. Weinig schaamte te bekennen.
In Thailand zitten 20 a 30 vrouwen met nummertjes in een etalage, de klanten kunnen kiezen wie ze willen. De vrouwen vinden het saai maar verder lijken ze niet ongelukkig. (Het is maar een indruk.)
In Bangladesh gaat het heel anders, een smoezelig pand met tientallen vrouwen in kleine peeskamertjes. Ze verdienen uiteraard bijna niets. En ze komen in 'het vak' omdat ze door de samenleving worden verstoten; vaak worden ze doorverkocht van de ene aan de andere hoerenmadam. (Dat zie je in een scene ook gebeuren.)
En in Mexico is er een soort tippelzone waar auto's langsrijden. Schokkend, onverwacht maar eigenlijk wel logisch is opeens een expliciete seks-scene, waarin we een jongen zien die maar kort 'mag' omdat hij weinig kan betalen, en ook weer moet vertrekken voor hij aan zijn gerief komt. Even schokkend is een dame die redelijk 'normaal' lijkt te functioneren, maar dan wel crack rookt na een dag werken. Er zat helaas geen Q&A bij deze film!
Bevreemdende documentaire over hoeren in Thailand, Bangladesh en Mexico. Vreemd vond ik hoe onbevangen iedereen maar tegen de filmmaker aanpraat; de prostituees, de hoerenlopers, de pooiers. Weinig schaamte te bekennen.
In Thailand zitten 20 a 30 vrouwen met nummertjes in een etalage, de klanten kunnen kiezen wie ze willen. De vrouwen vinden het saai maar verder lijken ze niet ongelukkig. (Het is maar een indruk.)
In Bangladesh gaat het heel anders, een smoezelig pand met tientallen vrouwen in kleine peeskamertjes. Ze verdienen uiteraard bijna niets. En ze komen in 'het vak' omdat ze door de samenleving worden verstoten; vaak worden ze doorverkocht van de ene aan de andere hoerenmadam. (Dat zie je in een scene ook gebeuren.)
En in Mexico is er een soort tippelzone waar auto's langsrijden. Schokkend, onverwacht maar eigenlijk wel logisch is opeens een expliciete seks-scene, waarin we een jongen zien die maar kort 'mag' omdat hij weinig kan betalen, en ook weer moet vertrekken voor hij aan zijn gerief komt. Even schokkend is een dame die redelijk 'normaal' lijkt te functioneren, maar dan wel crack rookt na een dag werken. Er zat helaas geen Q&A bij deze film!
IDFA #09 Becoming Bert Stern
***
Bert Stern was een topfotograaf in de jaren 50 en 60. Begon als inventieve reclame-man en werd de fotograaf van de sterren. Beroemdst is wel zijn sessie met Marilyn Monroe, de laatste voor haar dood. (Waarin ze een doorzichtige sjawl voor zich houdt, ook bekend door de oranje stift waarmee ze de negatieven doorkraste die haar niet bevielen.)
Bert Stern was een charmeur. Hij zag fotogaferen als een vorm van seks, en wist veel van zijn modellen in bed te krijgen. De maakster van deze documentaire is een van zijn minnaressen. Zij interviewt hem steeds op andere plaatsen, met een amateurcamera, super close up vaak. Om de een of andere reden laat ze veel naaktfoto's zien die hij in de loop van de jaren van haar maakte. Exhibitionisme? of een voorwaarde van Bert Stern omdat hij zich ook 'blootgaf'? (Dat is mijn theorie.)
Stern leeft trouwens nog steeds, maar lijkt niet helemaal hersteld van een zware persoonlijke crisis en verslaving aan speed, eind jaren 60. Hij is nu vooral bezig met zijn archief, en kreeg veel kritiek vanwege een zielloze 'herhaling' van de Marilyn Monroe-sessie met Lindsey Lohan.
Bert Stern was een topfotograaf in de jaren 50 en 60. Begon als inventieve reclame-man en werd de fotograaf van de sterren. Beroemdst is wel zijn sessie met Marilyn Monroe, de laatste voor haar dood. (Waarin ze een doorzichtige sjawl voor zich houdt, ook bekend door de oranje stift waarmee ze de negatieven doorkraste die haar niet bevielen.)
Bert Stern was een charmeur. Hij zag fotogaferen als een vorm van seks, en wist veel van zijn modellen in bed te krijgen. De maakster van deze documentaire is een van zijn minnaressen. Zij interviewt hem steeds op andere plaatsen, met een amateurcamera, super close up vaak. Om de een of andere reden laat ze veel naaktfoto's zien die hij in de loop van de jaren van haar maakte. Exhibitionisme? of een voorwaarde van Bert Stern omdat hij zich ook 'blootgaf'? (Dat is mijn theorie.)
Stern leeft trouwens nog steeds, maar lijkt niet helemaal hersteld van een zware persoonlijke crisis en verslaving aan speed, eind jaren 60. Hij is nu vooral bezig met zijn archief, en kreeg veel kritiek vanwege een zielloze 'herhaling' van de Marilyn Monroe-sessie met Lindsey Lohan.
IDFA #08 Phnom Penh Lullaby
****
Schrijnend verhaal over aan lager wal geraakte Israelier die in phnom Penh samenleeft met een Cambodjaanse alcoholiste. Ze hebben nauwelijks geld, hij verdient een beetje met het leggen van tarotkaarten. Zij heeft een onduidelijk aantal kinderen uit eerdere relaties, die ze heeft gedumpt bij haar ouders op het platteland. Hij is bang dat ze zijn baby wil verkopen, zoals vaker gebeurt in Cambodja. (De kinderen verdwijnen dan in de prostitutie.) Als ze een kindje meeneemt van haar ouders flipt hij: een tweede kind kan hij niet onderhouden. Dus gaat de peuter naar een onduidelijke adoptie-familie.
De regisseur vertelde in de Q&A dat hij niet goed wist welke verhalen te geloven; hij had het in drie weken gedraaid en kwam steeds weer voor nieuwe verrassingen te staan.
Schrijnend verhaal over aan lager wal geraakte Israelier die in phnom Penh samenleeft met een Cambodjaanse alcoholiste. Ze hebben nauwelijks geld, hij verdient een beetje met het leggen van tarotkaarten. Zij heeft een onduidelijk aantal kinderen uit eerdere relaties, die ze heeft gedumpt bij haar ouders op het platteland. Hij is bang dat ze zijn baby wil verkopen, zoals vaker gebeurt in Cambodja. (De kinderen verdwijnen dan in de prostitutie.) Als ze een kindje meeneemt van haar ouders flipt hij: een tweede kind kan hij niet onderhouden. Dus gaat de peuter naar een onduidelijke adoptie-familie.
De regisseur vertelde in de Q&A dat hij niet goed wist welke verhalen te geloven; hij had het in drie weken gedraaid en kwam steeds weer voor nieuwe verrassingen te staan.
IDFA #07 Pink Ribbons Inc.
***
Onthullende documentaire over de Amerikaanse pink ribbon-beweging, waar het grote bedrijfsleven de borstkankerindustrie misbruikt om meer producten te verkopen. Ze verbeteren hun imago door zich met Pink Ribbon te afficheren. Cynisch genoeg brengen cosmetica-bedrijven tegelijk giftige, kankerverwekkende producten op de markt. (Volgens de regisseur bewust, om vervolgens grof te verdienen aan kanker-medicatie.)
Wat me ook aansprak was de kritiek op termen als 'cancer survivor' en het 'verslaan' van de ziekte; alsof degenen die er aan overlijden hebben 'gefaald' en zich niet genoeg hebben verzet.
Verder blijkt het medisch onderzoek versnipperd, ongeco:ordineerd. En er wordt nauwelijks onderzoek gedaan naar preventie van borstkanker.
Onthullende documentaire over de Amerikaanse pink ribbon-beweging, waar het grote bedrijfsleven de borstkankerindustrie misbruikt om meer producten te verkopen. Ze verbeteren hun imago door zich met Pink Ribbon te afficheren. Cynisch genoeg brengen cosmetica-bedrijven tegelijk giftige, kankerverwekkende producten op de markt. (Volgens de regisseur bewust, om vervolgens grof te verdienen aan kanker-medicatie.)
Wat me ook aansprak was de kritiek op termen als 'cancer survivor' en het 'verslaan' van de ziekte; alsof degenen die er aan overlijden hebben 'gefaald' en zich niet genoeg hebben verzet.
Verder blijkt het medisch onderzoek versnipperd, ongeco:ordineerd. En er wordt nauwelijks onderzoek gedaan naar preventie van borstkanker.
IDFA #06 Tahrir 2011
** 1/2
Net gezien voor het weer los ging in Cairo; een aardige reconstructie van de 'revolutie' in januari, ookal leek het niet helemaal volledig. Erg interessant waren een paar interviews met politie-agenten, die uitlegden waarom ze zo hard moesten ingrijpen en wat er voor hun mis ging.
Ze interviewden ook artsen en zusters die de gewonden opvingen in moskee:en bij het Tahrirplein. Het leek een ver verleden, maar nu liggen diezelfde moskee:en ongetwijfeld weer vol met zwaar gewonde slachtoffers van het politiegeweld.
Net gezien voor het weer los ging in Cairo; een aardige reconstructie van de 'revolutie' in januari, ookal leek het niet helemaal volledig. Erg interessant waren een paar interviews met politie-agenten, die uitlegden waarom ze zo hard moesten ingrijpen en wat er voor hun mis ging.
Ze interviewden ook artsen en zusters die de gewonden opvingen in moskee:en bij het Tahrirplein. Het leek een ver verleden, maar nu liggen diezelfde moskee:en ongetwijfeld weer vol met zwaar gewonde slachtoffers van het politiegeweld.
20 november 2011
IDFA #05 DocLab Live: The Soft Atlas with Jan Rothuizen
****
Eigenlijk helemaal geen documentaire maar een boekpresentatie. Jan Rothuizen maakt fantastische tekeningen in de krant van plekken die hij bezoekt, en in korte tekstjes met pijltjes legt hij uit wat je ziet en wat er gebeurt. Hij ziet het als een vorm van documentaires, dat is de link met IDFA. Was een mooie bijeenkomst.
Jan Rothuizen, De zachte atlas van Nederland (Nieuw Amsterdam, €19,95 ongeveer.)
Eigenlijk helemaal geen documentaire maar een boekpresentatie. Jan Rothuizen maakt fantastische tekeningen in de krant van plekken die hij bezoekt, en in korte tekstjes met pijltjes legt hij uit wat je ziet en wat er gebeurt. Hij ziet het als een vorm van documentaires, dat is de link met IDFA. Was een mooie bijeenkomst.
Jan Rothuizen, De zachte atlas van Nederland (Nieuw Amsterdam, €19,95 ongeveer.)
IDFA #04 Girl Model
**
Een ex-fotomodel struint het Siberische achterland af op zoek naar nieuw talent. Ze werkt voor de Japanse markt en daar willen ze jonge meisjes, 14 is al te oud. Documentaire volgt een engelachtig 12-jarig meisje dat in haar eentje naar Tokio wordt gestuurd. Ze hangt steeds huilend aan de telefoon bij haar moeder en krijgt nergens een betaalde fotoshoot. De documentaire stelt deze uitbuiting aan de kaak. (Een Russische baas van een modellenbureau houdt 'zijn' meisjes van de drugs door ze mee te nemen naar het mortuarium, en ze de lijken van jong gestorven meisjes te tonen, desnoods opengesneden.)
Onevenwichtig is dat de persoonlijke problemen van het scoutende ex-model ook een grote rol spelen; ze walgt eigenlijk van de modellenwereld maar doet er toch aan mee. Onnodig is een verhaallijn waarin ze bijvoorbeeld aan een cyste wordt geopereerd. In de Q&A vertelde de regisseur dat-ie uiteindelijk grote ruzie kreeg met deze dame, omdat ze niet tevreden was over het resultaat van de film.
Een ex-fotomodel struint het Siberische achterland af op zoek naar nieuw talent. Ze werkt voor de Japanse markt en daar willen ze jonge meisjes, 14 is al te oud. Documentaire volgt een engelachtig 12-jarig meisje dat in haar eentje naar Tokio wordt gestuurd. Ze hangt steeds huilend aan de telefoon bij haar moeder en krijgt nergens een betaalde fotoshoot. De documentaire stelt deze uitbuiting aan de kaak. (Een Russische baas van een modellenbureau houdt 'zijn' meisjes van de drugs door ze mee te nemen naar het mortuarium, en ze de lijken van jong gestorven meisjes te tonen, desnoods opengesneden.)
Onevenwichtig is dat de persoonlijke problemen van het scoutende ex-model ook een grote rol spelen; ze walgt eigenlijk van de modellenwereld maar doet er toch aan mee. Onnodig is een verhaallijn waarin ze bijvoorbeeld aan een cyste wordt geopereerd. In de Q&A vertelde de regisseur dat-ie uiteindelijk grote ruzie kreeg met deze dame, omdat ze niet tevreden was over het resultaat van de film.
IDFA #03 The Redemption of General Butt Naked
*** 1/2
Intrigerende film over gruwelijke militieleider uit de Liberiaanse burgeroorlog. In zijn nakie ging hij met zijn kapmes duizenden onschuldige burgers te lijf. (Hij claimt 20.000 slachtoffers.) Tien jaar later komt hij terug in Liberia; bekeerd tot het Christendom preekt hij tot zijn volgelingen. Met hetzelfde vuur als waarmee hij vroeger zijn soldaten aanspoorde. Griezelig wordt het als hij zijn vroegere slachtoffers bezoekt die het hebben overleefd, een voormalige bodyguard die zijn benen heeft verloren, een weduwe van een man die zonder pardon werd afgemaakt. General Butt Naked vraagt om vergiffenis, en krijgt die soms ook. Zelfs van de jongens die hij als kindsoldaten ronselde. Hoe oprecht zijn berouw is blijft de vraag. Hij lijkt er zelf wel in te geloven.
Intrigerende film over gruwelijke militieleider uit de Liberiaanse burgeroorlog. In zijn nakie ging hij met zijn kapmes duizenden onschuldige burgers te lijf. (Hij claimt 20.000 slachtoffers.) Tien jaar later komt hij terug in Liberia; bekeerd tot het Christendom preekt hij tot zijn volgelingen. Met hetzelfde vuur als waarmee hij vroeger zijn soldaten aanspoorde. Griezelig wordt het als hij zijn vroegere slachtoffers bezoekt die het hebben overleefd, een voormalige bodyguard die zijn benen heeft verloren, een weduwe van een man die zonder pardon werd afgemaakt. General Butt Naked vraagt om vergiffenis, en krijgt die soms ook. Zelfs van de jongens die hij als kindsoldaten ronselde. Hoe oprecht zijn berouw is blijft de vraag. Hij lijkt er zelf wel in te geloven.
IDFA #02 Fallen Champ: The Untold Story of Mike Tyson
***
Traditioneel gemaakte Amerikaanse tv-documentaire, over de opkomst en ondergang van 'Iron Mike'. Met veel prachtig archiefmateriaal; gemaakt op het moment dat Tyson werd veroordeeld voor verkrachting. Hij wilde niet met maakster Barbara Kopple praten, vandaar het archiefmateriaal. Plus veel interviews met de mensen die hem kenden. Was een beetje verbaasd dat Steve James deze sterke maar conventionele film heeft opgenomen in zijn de top-10. Blijkt dat het een inspiratie voor hem was toen hij 'Hoop Dreams' maakte.
Traditioneel gemaakte Amerikaanse tv-documentaire, over de opkomst en ondergang van 'Iron Mike'. Met veel prachtig archiefmateriaal; gemaakt op het moment dat Tyson werd veroordeeld voor verkrachting. Hij wilde niet met maakster Barbara Kopple praten, vandaar het archiefmateriaal. Plus veel interviews met de mensen die hem kenden. Was een beetje verbaasd dat Steve James deze sterke maar conventionele film heeft opgenomen in zijn de top-10. Blijkt dat het een inspiratie voor hem was toen hij 'Hoop Dreams' maakte.
IDFA #01 Le Joli Mai
***
Zwart-witdocumentaire uit 1962, een momentopname van Frankrijk kort na de beslissing van De Gaule om Algerije op te geven. Bomaanslagen van kolonialisten in Franktijk (pieds noir) waren het gevolg. Filmer Chris Marker interviewt mensen op straat, filmt de drukke straten, en merkt dat veel mensen zich niet over politiek uitlaten. Achterbuurten in Parijs worden 'schoongeveegd' en de inwoners vertrekken tot hun opluchting naar nieuwe woonflats in de banlieu. Opkomst van de moderne verzorgingsstaat. Mooi tijdsbeeld.
De film is uitgekozen door hoofdgast Steve James, die in een interview vertelde wat hem o.a. bevalt aan deze documentaire: er worden allerlei filmstijlen door elkaar gebruikt en dat kan ook gewoon. Straatinterviews, poëtische beelden, statistieken, etc.
Zwart-witdocumentaire uit 1962, een momentopname van Frankrijk kort na de beslissing van De Gaule om Algerije op te geven. Bomaanslagen van kolonialisten in Franktijk (pieds noir) waren het gevolg. Filmer Chris Marker interviewt mensen op straat, filmt de drukke straten, en merkt dat veel mensen zich niet over politiek uitlaten. Achterbuurten in Parijs worden 'schoongeveegd' en de inwoners vertrekken tot hun opluchting naar nieuwe woonflats in de banlieu. Opkomst van de moderne verzorgingsstaat. Mooi tijdsbeeld.
De film is uitgekozen door hoofdgast Steve James, die in een interview vertelde wat hem o.a. bevalt aan deze documentaire: er worden allerlei filmstijlen door elkaar gebruikt en dat kan ook gewoon. Straatinterviews, poëtische beelden, statistieken, etc.
Abonneren op:
Berichten (Atom)
